ตอนที่ 47 วาสนาศิษย์อาจารย์

ตอนที่ 47 วาสนาศิษย์อาจารย์

พอจื่อเฉียวเก็บของทั้งหมดเรียบร้อย ก็ค่อย ๆ ถอยออกไป

พอจื่อเฉียวถอยออกไปแล้ว หยวนเฟิ่งก็เอ่ยเสียงเบาว่า “ถ้าอย่างนั้นท่านเต๋าจุน... หยวนเฟิ่งขอตัวกลับก่อน”

หงหยวนชี้ไปที่ชาวิญญาณบนโต๊ะหยกตรงหน้า แล้วพูดพลางยิ้มว่า “ถ้าไม่ได้รีบไปไหน ดื่มชาสักถ้วยก่อนค่อยไปไหม”

พอหยวนเฟิ่งได้ยิน ตัวนางก็สะท้านไปวูบหนึ่งทันที

แม้จะไม่รู้ว่าชาที่หงหยวนดื่มคือชาอะไร แต่ด้วยฐานะของหงหยวนแล้ว อย่างไรก็ไม่มีทางเป็นของธรรมดาแน่นอน

แถมหยวนเฟิ่งยังสัมผัสได้ถึงไอชาที่ลอยอวลอยู่กลางอากาศ คล้ายมังกรตัวน้อยกำลังแหวกว่ายไปมา

แม้ในใจจะอยากดื่ม แต่หยวนเฟิ่งก็อดเกรงใจไม่ได้