กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 26 อืม สวยดีนะ
แต่หลัวโหวก็คือหลัวโหววันยังค่ำ
ถึงจะกลัว แต่สีหน้าของเขาก็ยังคงนิ่งเฉยไม่ไหวติงแม้แต่นิดเดียว
“หงหยวน ข้าว่าเจ้าไม่ฆ่าข้าหรอก!”
“โอ้?” หงหยวนทำหน้ายิ้ม ๆ เหมือนกำลังสนุก
“ทำไมเจ้าถึงคิดแบบนั้นล่ะหลัวโหว? แค่เพราะลูกไม้ที่เจ้าแอบไปวางไว้ตรงชีพจรปฐพีแดนตะวันตกงั้นเหรอ?”
พอหงหยวนพูดคำนี้ออกมา ตัวของหลัวโหวก็สั่นกระตุกขึ้นมานิดหนึ่งโดยไม่รู้ตัว
สีหน้าก็ดูลนลานขึ้นมาแวบหนึ่ง
แต่แค่แป๊บเดียว เขาก็กลับมาทำหน้านิ่งได้เหมือนเดิม
“สมกับเป็นเจ้าจริง ๆ หงหยวน บรรพชนผู้นี้นึกว่าวิธีของข้าจะตบตาเจ้าได้ซะอีก”