ตอนที่ 7 สือเฉินดับสูญ

ตอนที่ 7 สือเฉินดับสูญ

เวลาหมุนผ่าน พริบตาเดียวก็ล่วงเลยไปหนึ่งกัปภัยหุนหยวน

ตลอดเวลาหนึ่งกัปภัยหุนหยวนนี้ ฝนโลหิตทั่วทั้งห้วงโกลาหลไม่เคยหยุดตกเลยแม้แต่วินาทีเดียว

ฝนโลหิตอันไร้ที่สิ้นสุดย้อมห้วงโกลาหลทั้งมวลจนกลายเป็นสีแดงชาด

ทั่วทั้งห้วงโกลาหลอบอวลไปด้วยปราณแค้นและปราณอาฆาต

ปราณแค้นอาฆาตอันน่าสะพรึงกลัวนี้ หากผู้ที่อยู่ต่ำกว่าขั้นฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนเผลอไปแตะเข้าเพียงเสี้ยวเดียว

เกรงว่าจะจิตใจแหลกสลาย ดวงจิตปฐมดับสูญ

กลายสภาพเป็นสัตว์อสูรร้ายไร้สติไปในทันที

ต่อให้เป็นฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียนทั่วๆ ไป หากแปดเปื้อนเข้าไปมาก ก็คงไม่ได้มีสภาพดีไปกว่ากันสักเท่าไร

แต่นั่นย่อมไม่นับรวมหงหยวน