ตอนที่ 1 พี่ใหญ่ผานกู่

ตอนที่ 1 พี่ใหญ่ผานกู่

ก่อนที่ความโกลาหลจะเปิดออก ฟ้าดินก็เหมือนกับปริศนาขนาดยักษ์ก้อนหนึ่ง

ที่นี่ ทุกสิ่งทุกอย่างยังอยู่ในสภาพที่ยังไม่เป็นรูปเป็นร่าง

ไม่มีขอบเขต ไม่มีระเบียบแบบแผน

แม้กระทั่งเวลา ก็ยังหยุดนิ่งอยู่ในความโกลาหลนี้

เพื่อรอคอยแสงสว่างแรกแห่งการเบิกฟ้า

ไม่รู้ว่าเวลาล่วงเลยไปนานแค่ไหนแล้ว ผ่านไปหลายสิบกัปภัยหุนหยวนแล้วหรือ?

หรือว่าจะเป็นหลักร้อยกัปภัยหุนหยวนกันแน่ (ในความโกลาหลไม่นับปี เวลาผ่านไปน่าสะพรึงกลัวมาก หนึ่งหยวนฮุ่ยเท่ากับหนึ่งแสนสองหมื่นเก้าพันหกร้อยปี ต้องใช้เวลาถึงห้าหมื่นหยวนฮุ่ยถึงจะได้พลังบำเพ็ญหนึ่งกัปภัยหุนหยวน ซึ่งก็คือหกพันสี่ร้อยล้านปี บางคนอาจจะบอกว่าเว่อร์เกินไป แต่ความจริงมันก็เว่อร์ขนาดนี้แหละ อายุของโลกยังปาเข้าไปสี่พันห้าร้อยล้านปีแล้ว จะบอกว่าหงฮวงสู้โลกไม่ได้เชียวหรือ?)

บัวเขียวดอกหนึ่งที่ยังไม่ผลิบาน ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบในส่วนลึกของความโกลาหล