เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 ไม่เจอกันเสียนาน
ผ่านไปครู่หนึ่ง โจวเฉียงรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
จึงพูดข้างหูหวังเสี่ยวเลี่ยงอีกครั้งว่า
“คนแบบนี้ มีโอกาสปรากฏตัวขึ้นข้างกายจื่อจินได้ นายไม่กังวลเลยหรือ? ฉันก็บอกหลานเซียงแล้ว บอกเธอว่าให้อยู่ห่าง ๆ พวกเขาไว้”
หวังเสี่ยวเลี่ยงยิ้ม แล้วพูดข้างหูโจวเฉียงว่า
“จื่อจินเกลียดเขาตามธรรมชาติอยู่แล้ว ฉันยังเกลียดเฉินเสี่ยวอิงด้วย เฉินเสี่ยวอิงนัดจื่อจินหลายครั้ง แต่ถูกเธอปฏิเสธไปหมด ตอนนี้ก็ไม่นัดแล้ว เพราะฉะนั้นไม่ต้องกังวลเลย”
โจวเฉียงหัวเราะ แล้วยังพูดเสียงเบาว่า “ทำไมนายถึงเกลียดเฉินเสี่ยวอิงล่ะ”
“เกลียดแบบสรีระล้วน ๆ เธอพูดจาเลี่ยนเกินไป ตอนอยู่สนามบินประโยคที่เธอบอกว่าพวกเราอยู่ชั้นธุรกิจน่ะ ทำเอาฉันขนลุกทั้งตัว”
โจวเฉียงยิ้มแล้วพยักหน้า “ฉันก็เหมือนนาย หน้าตาออกจะสวย แถมแต่งตัวเก่งด้วย แต่ทำไมถึงรู้สึกเชยจังนะ”