เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 ความรับผิดชอบและผลประโยชน์
ผมอยากทำแน่นอน! โอกาสดีขนาดนี้
1 แต่ว่า……พลังอำนาจของผมไม่เอื้ออำนวยครับ!
หวังเสี่ยวเลี่ยงอ้าปากค้าง แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองไม่รู้จะพูดอะไรดี
2 โจวเฉียงดูเหมือนจะมองทะลุความลังเลของเขา จึงไม่เร่งรัด เพียงกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ที่ต้าหวงเรียกนายมา ก็เพราะมองเห็นสองประเด็นเท่านั้น หนึ่งคือคุณธรรมประจำตัวของนาย เขาเชื่อใจนาย สองคือนายเคยเปิดซูเปอร์มาร์เก็ตมาก่อน มีค่าประสบการณ์และเข้าถึงงานได้รวดเร็ว”
จู่ ๆ เขาก็เปลี่ยนน้ำเสียง
“แน่นอน นายจะเรียกสิ่งนี้ว่า ‘การใช้ประโยชน์’ ก็ได้”
การใช้ประโยชน์
คำนี้ฟังแล้วระคายหูมาก แต่เขากลับไม่อาจโต้แย้งได้ แม้กระทั่งความรู้สึกว่าถูกล่วงเกินแม้แต่นิดเดียวยังไม่อาจเกิดขึ้น
เพราะสิ่งที่โจวเฉียงพูดคือความจริง