เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 91 สองเรื่องใหญ่
หวงเสวียหลี่หยิบรองเท้าแตะให้หวังเสี่ยวเลี่ยงคู่หนึ่ง แล้วชี้ไปที่โซฟา
“นั่งสิ เสี่ยวเลี่ยง อย่ายืนเลย”
เขาหันไปรินน้ำให้หวังเสี่ยวเลี่ยง ปล่อยให้คนสองคนในห้องรับแขกมีช่องว่างในการสบตากันอย่างสั้น ๆ และเต็มไปด้วยความสงสัย
โจวเฉียงพิงโซฟา กางแขนทั้งสองข้างพาดพนักพิง ท่าทางผ่อนคลายมาก แต่ในความผ่อนคลายนั้นมีกลิ่นของการตรวจสอบปนอยู่ เขาไม่เปิดปากก่อน เพียงมองหวังเสี่ยวเลี่ยงเดินเข้ามาแล้วนั่งลงอย่างสงบ
“พี่เฉียงมาเมื่อไหร่”
“ฉันก็เพิ่งถึง”
“ดื่มน้ำสิ” หวงเสวียหลี่วางแก้วน้ำอุ่นแก้วหนึ่งลงบนโต๊ะกาแฟตรงหน้าหวังเสี่ยวเลี่ยง แล้วนั่งลงตรงตำแหน่งข้าง ๆ โจวเฉียง
“พี่หวง นี่…” หวังเสี่ยวเลี่ยงอยากถาม แต่ไม่รู้จะเริ่มถามจากตรงไหน
“เสี่ยวเลี่ยง นายไม่อยากรู้หรือว่าทำไมเมืองมหาวิทยาลัยถึงจู่ ๆ ก็มีการจัดการแบบปิดสนิท”