เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 แผนของหลี่ไหลฝู
ตอนเว่ยจื่อจินตื่นขึ้น ที่นอนข้างกายเย็นชืดไปแล้ว
หวังเสี่ยวเลี่ยงมักตื่นแต่เช้า ตอนที่เธอยังจมอยู่ในความฝัน เขาก็เริ่มความวุ่นวายของวันใหม่แล้ว
ภารกิจสัมภาษณ์ของเธอวันนี้ไม่หนัก อยู่ในเมืองมหาวิทยาลัย และนัดไว้ตอนเที่ยงวัน เวลาจึงเหลือเฟือ เธอยืดตัวบิดขี้เกียจครั้งใหญ่ แสงยามเช้าลอดผ่านช่องผ้าม่าน ทอดเป็นแถบสีทองบนพื้น
เธอพลิกตัว ตวัดมือไปใต้หมอนตามความเคยชิน ปลายนิ้วสัมผัสถูกวัตถุแข็งผิวหยาบแบบโบราณชิ้นหนึ่ง เธอจึงดึงมันออกมา
เป็นหนังสือเย็บเล่มเล่มหนึ่ง
บนภาพปกมีตัวอักษรจ้วนสองตัวที่เธอไม่รู้จัก เปี่ยมกลิ่นอายโบราณ เธอเปิดดูอย่างไม่ใส่ใจ กระดาษขาวแผ่นหนึ่งที่พับไว้เรียบร้อยก็ลอยลงมาอย่างช้า ๆ
เว่ยจื่อจินรู้ว่านี่ใช้เป็นที่คั่นหนังสือ
เธอเก็บมันขึ้นมาแล้วเปิดออก
ข้อความบนกระดาษคือสิ่งที่เธอกับหวังเสี่ยวเลี่ยงเขียนไว้ตอนสนทนากันโดยไม่เปล่งเสียงในห้องสมุดครั้งนั้น