กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 64 ไม่รู้จักใช้ชีวิตหรือไง
หวังเสี่ยวเลี่ยงตามออกไป
ความร้อนอบอ้าวปลายฤดูร้อนปะทะเข้าที่ใบหน้าทันที
“เดี๋ยวก่อน!”
เหลียงเยี่ยนหนีไม่ได้หยุดฝีเท้า เธอสวมเสื้อยืดที่ซักจนซีดไปบ้างกับกางเกงยีนส์ สะพายกระเป๋าผ้าใบ เงาด้านหลังในฝูงคนดูผอมบางแต่ดื้อรั้น
หวังเสี่ยวเลี่ยงก้าวเร็วขึ้นสองสามก้าว ไปขวางหน้าเธอ
“ขอโทษ”
เขามองเธอ พูดทีละคำ
“ผมควรขอโทษคุณตั้งนานแล้ว”
เหลียงเยี่ยนหนีหยุดชะงัก เธอหันข้างให้ แสงไฟถนนไล้เป็นเส้นรอบโครงหน้าครึ่งหนึ่ง สีหน้าผสมระหว่างความประหลาดใจกับความระแวง ดูเหมือนเธอไม่อยากเชื่อว่าตัวเองได้ยินอะไร