เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 60 ขอลาหนึ่งวันได้ไหม
สัปดาห์ใหม่เริ่มต้นขึ้น การตกแต่งร้านก็เข้าสู่ช่วงท้ายแล้ว
ผนังถูกทาสีใหม่ทั้งด้าน ยังมีกลิ่นสีจาง ๆ ลอยอยู่ เหนือประตูทางเข้า ป้ายใหม่เอี่ยมถูกแขวนสูงขึ้น “ซูเปอร์มาร์เก็ตฝูไหลตัว” ตัวอักษรใหญ่ห้าตัวโดดเด่นเป็นพิเศษกลางแสงแดด
ชื่อนี้ไม่ต้องถามก็รู้ว่าฝีมือเถ้าแก่อ้วน แฝงความปรารถนาในทรัพย์สมบัติที่เรียบง่ายและตรงไปตรงมา
วันนี้ดูเหมือนอารมณ์เถ้าแก่อ้วนจะดีไม่น้อย เขาตบเอกสารปึกหนึ่งลงบนโต๊ะเล็กที่เพิ่งยกเข้ามาชั่วคราว แล้วทำปากยื่นไปทางหวังเสี่ยวเลี่ยง
“เสี่ยวหวัง นี่คือวัสดุที่ต้องใช้ทำใบอนุญาต เอาไปถ่ายเอกสารหน่อย”
หวังเสี่ยวเลี่ยงหยิบเอกสารปึกนั้นขึ้นมา ข้างในมีสัญญาซื้อขายบ้านเรือน สัญญาเช่าที่เพิ่งออกจากเตา และสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของหลี่ไหลฝู