เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 51 เสียเปรียบเพราะขาดความรู้
“เถ้าแก่ ผมมาแล้ว!”
เถ้าแก่อ้วนกำลังนั่งอยู่บนม้านั่งพับเตี้ยตัวหนึ่ง เอานิ้วจิ้ม ๆ กด ๆ อยู่บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ พอได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้น หรี่ตามองมา
เมื่อเห็นสุราฟิ่นจิ่วกับกับแกล้มตุ๋นที่หวังเสี่ยวเลี่ยงถือมา ใบหน้าอ้วนนั้นชะงักไปก่อน จากนั้นก็ยิ้มจนดอกบาน เนื้อบนหน้าเบียดกันหมด
“ไอ้หนุ่มคนนี้ ทำอะไรพิลึก ๆ อยู่น่ะ? รวยแล้วหรือไง?”
ปากพูดอย่างนั้นก็จริง แต่เขาก็ยังลุกขึ้น รับของจากมือหวังเสี่ยวเลี่ยงอย่างเป็นธรรมชาติไปวางบนโต๊ะข้าง ๆ ที่เต็มไปด้วยของเบ็ดเตล็ด
“ก็แค่อยากขอบคุณที่คุณช่วยผมมาตลอดหลายเดือน” หวังเสี่ยวเลี่ยงพูดอย่างเกรงใจ
“ก็ยังดีที่ไอ้หนุ่มอย่างนายรู้จักสำนึกบุญคุณ” เถ้าแก่อ้วนตบไหล่เขาแรงไม่เบา “ไม่ต้องยืนแล้ว นั่งสิ”
เขาชี้ไปที่ม้านั่งพับเตี้ยอีกตัวข้าง ๆ
ตอนนี้หวังเสี่ยวเลี่ยงถึงสังเกตเห็นว่า กลางโต๊ะถูกเคลียร์พื้นที่ว่างไว้เล็กน้อย บนนั้นมีกล่องอาหารเดลิเวอรีหลายกล่องวางอยู่