กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ความเข้าใจแย่จริง ๆ
คืนนั้น หวังเสี่ยวเลี่ยงนอนพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียงในหอพัก
ในหอพัก เสียงหลี่จวินเคาะแป้นพิมพ์และคลิกเมาส์ ดังแทรกด้วยเสียงคำรามแหบพร่าใส่เพื่อนร่วมทีมอยู่เป็นระยะ
เรื่องทั้งหมดนี้ หวังเสี่ยวเลี่ยงกลับไม่ได้ยินเลยแม้แต่น้อย
ในหัวของเขามีเพียงข้อความไม่กี่บรรทัดที่เว่ยจื่อจินส่งมา
[พวกเขาอยากได้ช่องทางติดต่อของนาย]
[พวกเขามีเป้าหมายเดียว คืออยากให้นายเขียนอักษรให้]
เขียนอักษร
ขายอักษร
เขาลุกขึ้นนั่งบนเตียง แล้วควานหาโทรศัพท์มือถือข้างหมอน