เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 ครั้งแรกที่หาเงินได้
หวังเสี่ยวเลี่ยงสะพายเป้ใบหนักอึ้งใบนั้น เดินหาที่นั่งมุมติดหน้าต่าง เขาค่อย ๆ วางกระเป๋าลงบนเก้าอี้ข้างกายอย่างแผ่วเบา กลัวเหลือเกินว่าเสียงขวดขลุกขลักข้างในจะรบกวนความเงียบสงบ ณ ที่แห่งนี้
หัวใจยังคงเต้นรัวอย่างไม่รักดี
เขาไม่กล้าเงยหน้ามองเพื่อนร่วมชั้นรอบตัวเลยแม้แต่น้อย แผ่นป้ายเล็ก ๆ ที่เขียนรายการราคาสินค้าเอาไว้ เปรียบเสมือนเหล็กร้อนที่นาบอยู่ในกระเป๋ากางเกง ทำให้เขานั่งไม่ติดที่
เวลานี้ยังเช้าเกินไป
เขาหาข้ออ้างที่สมบูรณ์แบบให้กับตัวเอง เพิ่งจะแปดโมงกว่า ทุกคนเพิ่งเริ่มเรียน ใครจะอยากดื่มเครื่องดื่มกันล่ะ? ใช่แล้ว รออีกหน่อย รอให้ถึงเที่ยงวัน รอให้ทุกคนทั้งหิวทั้งเหนื่อย
เขาแกล้งหยิบหนังสือวิชาเอกออกมาเปิด แต่กลับอ่านไม่เข้าหัวเลยแม้แต่ตัวเดียว หางตาของเขาคอยกวาดมองที่นั่งแต่ละแถวอย่างควบคุมไม่ได้
การคาดการณ์ล่วงหน้าเป้าหมายแรกของตัวเอง
เวลาผ่านไปทีละนาที คนในห้องสมุดก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่นานก็หาที่ว่างไม่ได้อีกเลย
ใจของหวังเสี่ยวเลี่ยงค่อย ๆ ดิ่งลงไปทีละน้อย เขาพบปัญหาใหญ่หลวงเข้าแล้ว คนจำนวนมากที่มาห้องสมุดวันนี้ ต่างวางแก้วน้ำหรือขวดเครื่องดื่มที่เปิดฝาแล้วไว้บนโต๊ะ