เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 หนุ่มวัยสิบแปดนี่ช่างเอาใจยากเสียจริง
หลินเซี่ยสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับเพลิงโทสะในอก ก่อนจะกวาดสายตาอ่านเนื้อหาที่เหลือต่อ โชคดีที่เจ้าของร่างเดิมมีเรี่ยวแรงมหาศาล ไม่อย่างนั้นคงโดนไอ้สารเลวพวกนี้วางยาแล้วย่ำยีจนตกเป็นเหยื่อไปนานแล้ว หลินเซี่ยแค้นใจจนทนไม่ไหว ซัดเท้าใส่ร่างของตาแก่โจวที่นอนสลบไสลมัยอยู่อีกสองปึ้ง! เรื่องล้างแค้นน่ะ ต้องทำโดยไวไม่ให้เยิ่นเย้อ ทางที่ดีที่สุดคือจัดการมันเสียเดี๋ยวนี้
เธอจับตาแก่โจวยัดเข้าไปในมิติส่วนตัวแถมพกยาปลุกความกำหนัดในปริมาณที่เกินขนาดไปหน่อย จากนั้นก็หิ้วปีกเฉินเยว่เยว่ไปโยนทิ้งไว้หน้ากองพลการผลิต ขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าคู่ใจเหินลมซิ่งเตลิดกลับไปยังลานโม่หินกรวดรอบที่สอง เนื่องจากคุณย่าโจวติดสอยห้อยตามลูกชายมา จึงได้พักอาศัยอยู่ในบ้านอิฐกระเบื้องของโรงงานโม่หิน ซึ่งเวลานี้กำลังนอนหลับเป็นตายอยู่