เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 เสื้อผ้าถอดไปถึงขั้นนั้นแล้ว เธอต้องรับผิดชอบฉันนะ
จุดยุวชนตั้งอยู่หลังกองพลการผลิตติดกับสวนแอปเปิ้ล ระยะทางห่างจากหมู่บ้านแค่กั้นด้วยคูน้ำรูปตัวทีเท่านั้น มีเรือนประธานสามหลัง เรือนปีกซ้ายขวาอีกสามหลัง ทางใต้ยังมีเพิงพักที่ต่อเติมขึ้นมาง่ายๆ สภาพโดยรวมคือหนาวจัดในหน้าหนาวและร้อนตับแตกในหน้าร้อน ที่นี่เคยมีวุชนพักอยู่สิบห้าคน แต่ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมาแบ่งทยอยกลับเมืองไปแล้วแปดคน
หลินเซี่ยฮัมเพลงเดินลงคูน้ำ พอมาถึงตรงทางเลี้ยวสายตาก็ปะทะเข้ากับกู้จือเย่ที่กำลังยอตัวยองๆ อยู่ตรงนั้น
ให้ตายสเถอะ... นี่มันฉากอะไรกันวะเนี่ย?
สายตาของทั้งคู่ประสานกัน หลินเซี่ยถึงกับตกตะลึงพรึงเพริดราวกับคลื่นซัดสาด
กู้จือเย่นิ้วหน้าขมวดมุ่น แม่สาวน้อยชาวบ้านคนนี้คงไม่ได้เข้าใจอะไรผิดหรอกนะ?!