เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา
กู้จือเย่เหลือบมองไปทางด้านหน้าอย่างระมัดระวัง ก่อนจะกระซิบตอบเสียงเบา “น่าจะเป็นจุดยุวชนนะ... ตอนก่อนหน้าที่เธอจะไปเรียกผม อันนี้คืออะไรเหรอ?” เขามีคนที่สงสัยอยู่แล้ว พลางชูหยาดยาในมือขึ้นมาพูด
“ยาถอนพิษน่ะสิ นายโง่หรือเปล่าเนี่ย!” หลินเซี่ยเห็นหลินชุนหันกลับมามอง จึงแยกเขี้ยวส่งยิ้มแห้งให้ แล้วเร่งให้กู้จือเย่รีบขึ้นรถ ก่อนจะถีบจักรยานออกไปด้วยสภาพที่ส่ายไปส่ายมา
กู้จือเย่ขมวดคิ้ว กดเสียงให้ต่ำลงแล้วซักถาม “ที่ฉันหมายถึงคือ... ทำไมเธอถึงมียาถอนพิษได้?”
เรื่องนี้... อธิบายยากซะด้วยสิ
หลินเซี่ยแสร้งทำเป็นดุใส่ “อยากกินก็กิน ไม่อยากกินก็ปล่อยไป! อีกอย่างยานี่ฉันก็ไม่ได้เป็นคนวางยาซะหน่อย หรือจะคืนยามาให้ฉันซะล่ะ?”
กู้จือเย่ปล่อยหางตามองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบกลืนยาลงคอไปอย่างรวดเร็ว
ก่อนหน้านี้หลินเซี่ยดีกับเขาตั้งมากมาย! พอจับแล้วถึงไม่รู้จักทะนุถนอม คนโบราณไม่ได้หลอกเราจริงๆ ด้วยสินะ!