ตอนที่ 426 ความจริง (กลาง)

ตอนที่ 426 ความจริง (กลาง)

เมื่อเห็นว่าประธานาธิบดีลงมือแล้ว และเตรียมจะปล่อยหมัดบดขยี้หัวของดิเอโก พอคิดถึงสถานการณ์ของตัวเองเข้าด้วย

เวคาพิโพจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องลงมือช่วย

ระยะห่างจากบนกำแพงถึงตีนกำแพงจะสักเท่าไรกันเชียว อย่างมากก็คงแค่สองสามเมตร

ในระยะที่ใกล้ขนาดนี้ ลูกเหล็กที่แตกออกก็ไม่ต่างอะไรกับการยิงระเบิดหัวเข้าจังๆ!

หัวของวาเลนไทน์ยุบลงไปทั้งแถบ ร่างทั้งร่างเสียการทรงตัวแล้วล้มกระเด็นไปด้านข้าง

พอมองวาเลนไทน์ที่ร่วงไปนอนนิ่งด้านข้างเหมือนหมดลมหายใจแล้ว เวคาพิโพก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเคว้งคว้างขึ้นมา

เดิมทีเขายังคิดว่า ถึงพวกหยางอวิ๋นจะพึ่งพาไม่ได้ เขาก็คงไม่ถึงกับต้องเสียสถานะพลเมืองอเมริกันไป

อย่างน้อยก็ยังมีโอกาสได้กลับเนเปิลส์ไปเยี่ยมน้องสาว