กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 410 การดิ้นรนของลูซี่
“ท่านประธานาธิบดี วางใจได้เลยครับ ผมไม่มีทางหาผิดคนแน่นอน!”
ไมค์ซึ่งเป็นชายผิวดำพูดพลางหยิบโทรศัพท์บ้านเครื่องหนึ่งออกมาจากกระเป๋าด้านหลัง
“นี่คือโทรศัพท์ในห้องเกิดเหตุตอนนั้น คราวนี้ท่านคอยดูให้ดีเถอะครับ!”
ไมค์พูดพลางล้วงห่อผ้าออกมาจากอกเสื้อแล้วค่อยๆ คลี่ออก
ข้างในห่อผ้าเต็มไปด้วยตะปูเหล็กกล้าสีทองแดง ยาวราวๆ หนึ่งถึงสองเชียะ และหนาเท่ากับนิ้วชี้ของผู้ใหญ่
วินาทีต่อมา ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของวาเลนไทน์ ไมค์ก็หยิบตะปูเหล็กขึ้นมาอันหนึ่งจ่อที่ปาก แล้วเป่ามันเหมือนเป่าลูกโป่ง!
แค่ออกแรงเป่าเพียงนิดเดียว ตะปูเหล็กก็พองตัวขึ้นมาราวกับลูกโป่งจริงๆ ทันที
พอมัดปากลูกโป่งเสร็จ ไมค์ก็ออกแรงบิดลูกโป่งตะปูเหล็กไปมา พริบตาเดียวก็ดัดมันเป็นสุนัขตัวเล็กๆ