เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 396 ฉันไม่ได้บอกให้แกเอาชนะเขาสักหน่อย
“คุณหยางอวิ๋น คุณโจสตาร์ คุณเซปเปลี ในที่สุดฉันก็เจอพวกคุณแล้วค่ะ!”
พอเข้ามาใกล้ ลูซีก็ตะโกนออกมาอย่างหอบเหนื่อย พลางรีบยื่นกระดูกสันหลังในมือไปทางพวกเขาทั้งสามคนด้วยความร้อนรน
แม้เสื้อผ้าบนตัวจะเปียกฝนจนแนบเนื้อแทบจะโป๊อยู่รอมร่อ เธอก็ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว
เมื่อมองดูท่าทีของลูซีที่เห็นได้ชัดว่ากำลังเสียขวัญ รวมถึงกระดูกสันหลังท่อนนั้นที่เห็นถนัดตา
จอห์นนีกับไจโรก็สบตากันทันที แล้วรีบก้าวเข้าไปข้างหน้าเพื่อจะรับมันมา
แต่ลูซีกลับหดแขนกลับไป ยังไม่คิดจะส่งมอบให้ในตอนนี้
เมื่อเห็นลูซีทำแบบนั้น ทั้งจอห์นนีและไจโรจึงได้แต่ชักมือกลับ และมองดูด้วยความสงสัยเพื่อรอฟังสิ่งที่เธอจะพูดต่อไป
“เมาน์เทน ทิมเป็นยังไงบ้าง เขาไม่ได้มาพร้อมกับคุณเหรอ”
แม้ในใจจะพอเดาเรื่องร้ายๆ ได้แล้ว แต่หยางอวิ๋นก็ยังอยากจะถามให้แน่ใจ