เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 321 มุ่งหน้าสู่ลานกลางแจ้ง
ในเงามืดหลังประตู ชายในชุดหนังสีน้ำตาลรัดรูปทั้งตัวค่อยๆ ย่อตัวลงต่ำแล้วหมอบราบไปกับพื้น
นิ้วมือที่โผล่พ้นเสื้อผ้าออกมา พอยื่นไปแตะพื้น ก็ดูดแน่นหนึบราวกับปุ่มดูดบนหนวดปลาหมึก
เขาทำตัวเหมือนจิ้งจก ค่อยๆ ยื่นหัวออกไปมองนอกประตู สายตาหรี่ลงเล็กน้อยโดยไม่ส่งเสียงออกมาเลยสักนิด
“รู้ตัวแล้วเหรอเนี่ย ช่างเถอะ!”
พอเห็นว่าในห้องดนตรีว่างเปล่าไม่มีใครอยู่แล้ว รังก์ แร็งเกลอร์ หรือก็คือมนุษย์จิ้งจกคนนั้น ก็พึมพำกับตัวเองในใจ
จากนั้นเขาก็รีบสาวเท้าไล่ตามไปทันที!
อีกด้านหนึ่ง ภายในระเบียงทางเดินใหญ่หน้าห้องดนตรี พวกหยางอวิ๋น โจลีน เวเธอร์รีพอร์ต และเอ็มโพริโอทั้งสี่คนกำลังวิ่งหนีสุดชีวิต
ในเมื่อยังไม่รู้ว่าความสามารถสแตนด์ของศัตรูคืออะไร ก็ไม่มีใครกล้ารับประกันว่าจะชนะได้ร้อยเปอร์เซ็นต์หรือมีวิธีรับมือ