เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 282 จากกันไปหลายปี
บนยอดหน้าผา เมล่าที่เดาเรื่องทั้งหมดออกแล้วและกำลังนึกเสียใจ รีบชี้ทางให้หยางอวิ๋นตามล่าไปทันที
แต่พอพวกเขาตามไปถึงตรงนั้น ดอปปิโอก็ไม่รู้หนีหายไปทางไหนแล้ว
“หนูขอโทษค่ะ! คุณหยางอวิ๋น หนูไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ นะคะ... หนูนึกว่าหนู...”
เมล่าพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น ท่าทางบอบบางน่าสงสารนั้นทำให้คนมองแล้วอดใจอ่อนไม่ได้
“ช่างเถอะ ถึงจะถือว่าหวังดีแต่ทำเรื่องพัง แต่นี่ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก”
“อย่างน้อยจุดเริ่มต้นก็มาจากเจตนาดี แต่คราวหน้าต้องดูสถานการณ์ให้ชัดเจนก่อนค่อยตัดสินใจ อย่าทำเปิ่นแบบนี้อีกล่ะ”
หยางอวิ๋นหันหน้ามา แล้วงอนิ้วเคาะหัวเมล่าเบา ๆ เหมือนเคาะแตงโม
พอทำเรื่องพวกนี้เสร็จ หยางอวิ๋นก็จริงจังขึ้นมาทันที และเรียกดาวรุ่งเจิดจรัสออกมาช่วยสังเกตการณ์
ถึงแอโรสมิธของนารันชาจะขยายขอบเขตการจับลมหายใจให้กว้างขึ้น จนตรวจจับได้แม้แต่หนูหรือแมลงสาบ