กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 240 ฉันคือพ่อของนาย
“ขอโทษนะครับ เอาไอศกรีมสองลูกที่หนึ่งครับ!”
หน้าร้านไอศกรีม โจรูโนที่กำลังเลือกรสอยู่ จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองมา
พอหันไปมองด้านข้าง ก็เห็นเด็กน้อยคนหนึ่งกำลังยืนดูดนิ้วพลางกลืนน้ำลายเอื๊อกๆ อยู่ริมถนนด้วยสายตาละห้อย
พอเห็นแบบนั้น โจรูโนก็ยิ้มออกมาบางๆ แล้วหันไปบอกเจ้าของร้านทันทีว่าขอสองที่
สิ้นเสียงพูด ร่างในชุดสูทสไตล์อังกฤษสีขาวดูภูมิฐานก็มายืนอยู่ข้างร้านเช่นกัน
“ฉันขอสองที่เหมือนกัน แต่ขอรสวานิลลากับช็อกโกแลตนะ!”
เมื่อมองร่างสูงใหญ่ใบหน้าชาวเอเชียที่อยู่ข้างๆ โจรูโนก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดเพียงว่าเป็นนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวเนเปิลส์เท่านั้น
แต่ทว่า พอเขาได้ไอศกรีมมาและกำลังยื่นถ้วยหนึ่งให้เด็กน้อยคนนั้น