กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 168 โจสุเกะ ฮิงาชิคาตะ
“คิดอะไรอยู่ มองเด็กพวกนี้แล้วนึกถึงสมัยมัธยมปลายของตัวเองหรือไง”
“ต่อยเพื่อน จูบปากครูห้องพยาบาล กินข้าวไม่จ่ายเงิน ไปหาเรื่องชกต่อยกับพวกนักเลง...”
เมื่อมองดูโคอิจิ ฮิโรเสะที่กำลังทักทายรุ่นพี่อยู่ตรงหน้า หยางอวิ๋นก็เอาศอกกระทุ้งโจทาโร่พลางถามขึ้นอย่างอารมณ์ดี
“คุณปู่ทวดพอเถอะครับ เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะ”
“ผม คูโจ โจทาโร่ กล้าทำก็กล้ารับ แต่เรื่องพวกนั้นมันน่าอายเกินไปจริงๆ”
หยางอวิ๋นหัวเราะร่าทันที แล้วพาดแขนไปกอดคอโจทาโร่เตรียมจะเดินไปยังป้ายรถเมล์ข้างๆ
“ให้ตายสิ อายุตั้งร้อยกว่าปีแล้ว ทำไมยังทำตัวเหมือนเด็กอยู่อีก”
โจทาโร่ดึงหมวกลงต่ำ พลางพึมพำกับตัวเองด้วยสีหน้าบูดบึ้ง
ยังเดินไปไม่ทันพ้นสองก้าว เสียงตะโกนจากที่ไม่ไกลนักก็ดึงความสนใจของทั้งสองคนไปทันที