เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 162 ตอนอวสาน (ตอนต้น)
“ใจใฝ่หาแสงสว่างและความยุติธรรม นาย โจรูโน โจบานา มีความฝันสินะ! ความฝันที่จะใช้พลังที่สืบทอดมาจากฉันทำให้มันเป็นจริง!”
“เพื่อความฝันนี้ นายถึงขั้นกล้าเอาฉันมาใช้เป็นเครื่องมือ เยี่ยมไปเลยนี่”
“จงใช้พลังเพื่อสนองความปรารถนาของตัวเองซะเถอะ... หึหึหึ...!”
“ฉันควรจะพูดว่ายังไงดีล่ะ หึ... คงต้องบอกว่า... สมแล้วจริง ๆ ที่เป็นลูกชายของฉัน!”
ท่ามกลางค่ำคืนในไคโร พอมองดูห้วงเวลาของตัวเองตรงหน้า ดิโอที่กลับมาแล้วก็เผยยิ้มอย่างลำพองใจและปลาบปลื้ม
เขาไม่ใช่พ่อที่ดีตามค่านิยมทั่วไป ทั้งยังเป็นคนชั่วช้า แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่สนใจไยดีเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง
เพียงแต่วิธีแสดงออกมันไม่ใช่แบบที่คนธรรมดาจะจินตนาการถึง
ขณะที่ดิโอกำลังนึกย้อนอยู่นั้น เวลาจึงเริ่มเดินต่ออีกครั้ง