ตอนที่ 13 ดิโอสิ้นชีพ

ตอนที่ 13 ดิโอสิ้นชีพ

เพราะเป็นเรือนจำ ปราสาททั้งหลังจึงไม่ได้สูงใหญ่อะไรนัก หยางอวิ๋นเดินต่ออีกไม่นานก็มาถึงหน้าห้องสุดท้าย

ยังไม่ทันได้เข้าใกล้ตัวห้อง กลิ่นคาวเลือดอันเข้มข้นก็ลอยมาปะทะจมูกอย่างจัง

กลิ่นอายปิศาจที่แผ่ออกมาเปรียบเหมือนปากอสูรใต้ก้นเหวที่อ้าคอยเหยื่อมาติดกับ

เขาสาวเท้าขึ้นหน้าแล้วถีบออกไปเต็มแรง บานประตูไม้หนาหนักฟาดเข้ากับผนังห้องจนเกิดเสียงดังสนั่น

“ดิโอ เลิกหนีได้แล้ว! ความแค้นระหว่างแกกับฉัน วันนี้ต้องสะสางกันให้จบ!”

หยางอวิ๋นตะโกนลั่น ท่ามกลางหมอกควันที่คลุ้งตลบ เขาเดินอาด ๆ ก้าวเข้าห้องไปราวกับวีรบุรุษในนิทาน

ทว่าภาพที่ปรากฏแก่สายตา แม้จะมีศพเกลื่อนกลาดไปทั่วและทุกคนล้วนมีสีหน้าตระหนกสิ้นหวัง

แต่ดิโอกลับไม่ได้อยู่ในห้องนี้ ไม่เหลือร่องรอยการมีตัวตนอยู่แม้แต่น้อย