ตอนที่ 247 กินอีกไม่ไหวแล้ว แต่ขนมแป้งถั่วเหลืองลวี่ต่าเกิ่นเป็นข้อยกเว้น!

ตอนที่ 247 กินอีกไม่ไหวแล้ว แต่ขนมแป้งถั่วเหลืองลวี่ต่าเกิ่นเป็นข้อยกเว้น!

ชั้นดาดฟ้าของโรงแรมจวินอวี้

ใต้ฝ่าเท้าคือทัศนียภาพครึ่งค่อนเมืองจิงตูว่างามจับตา

ใบหน้าของเจ้าพ่อการลงทุนทุกคนปรากฏสีหน้าอันชวนให้น่าครุ่นคิด

หลังจากได้ลิ้มลองห่านย่างหนังกรอบที่จางหวยอันทำ ก็ไม่มีใครเอ่ยปากก่อน เพียงแต่มองหน้ากันด้วยความเงียบสงบอยู่อย่างนั้น

หวังหมิงเซวียนเห็นเช่นนั้นก็เลิกคิ้วถาม “ทำไมพวกคุณถึงไม่พูดอะไรกันเลยล่ะ ของใครอร่อยกว่ากัน?”

ทว่าแม้หวังหมิงเซวียนจะถามเช่นนี้ ก็ยังคงไม่มีใครตอบ

บางคนทำเพียงหัวเราะแห้ง ๆ น้ำเสียงหัวเราะเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน

หวังหมิงเซวียนขมวดคิ้วแน่น คงไม่ใช่ว่าของจางหวยอันอร่อยกว่าหรอกนะ?

ในใจของเขาเริ่มมีความรู้สึกอัปมงคลลาง ๆ หรือว่าวันนี้เหยียนไท่หงจะฝีมือตก?