เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 207 ได้โปรดเถอะครับพ่อบุญธรรม แบ่งข้าวผัดให้ผมครึ่งหนึ่งเหอะ!
“ขอโทษด้วยครับ มันหกกลางทาง คุณโอนเงินค่าข้าวผัดให้ผมแค่สี่กล่องก็พอ!”
เผิงชวนหน้าแดงแก้มอ่าง รู้สึกอับอายขายหน้าเป็นอย่างยิ่ง ตัวเองทำเรื่องแบบนี้ลงไปได้ยังไง ถึงขั้นแอบกินอาหารของลูกค้าเนี่ยนะ?
แต่ข้าวผัดนั่นมันหอมเตะจมูกเกินไปจริง ๆ ห้ามใจไม่ไหวเลยสักนิดไหมล่ะ?
เดิมทีเขายังคิดอยากจะกินอีกสักกล่องด้วยซ้ำ แต่กลัวว่าจะโดนกระทืบเอา
หากมุมปากของเผิงชวนไม่ได้มีเม็ดข้าวติดอยู่ละก็ ถงเฮ่อก็คงเชื่อไปแล้วจริง ๆ
“เฮ้ย ฉันว่านายจะเกินไปหน่อยมั้ย?” ถงเฮ่อเอ่ยอย่างเดือดดาล “กินก็กินไปแล้ว ยังจะปากแข็งไม่ยอมรับอีกเหรอ?”
“ผมไม่ได้กินจริง ๆ ครับ” เผิงชวนยังคงปากแข็ง ทว่าพอพูดจบ ก็เรอออกมาดังสนั่นอีกรอบ “เอิ๊ก~”
“เออ ๆๆ แล้วเม็ดข้าวตรงมุมปากนายมันคืออะไร?”