ตอนที่ 154 หอมเกินไปแล้ว ข้ารู้สึกว่าจานเดียวไม่พอทานจริง ๆ

ตอนที่ 154 หอมเกินไปแล้ว ข้ารู้สึกว่าจานเดียวไม่พอทานจริง ๆ

แม้จะส่งเสียงบ่นไม่พอใจต่อการตัดสินใจของปรมาจารย์ แต่เหล่าศิษย์ของจางหวยอันก็ไม่กล้าเอ่ยคัดค้าน

อย่าเห็นว่าจางหวยอันมีใบหน้าเปี่ยมเมตตา ยามเขาเดือดดาลขึ้นมาก็ไม่มีใครฉุดรั้งไว้ได้ทั้งนั้น

ด้วยเหตุนี้ กลุ่มเชฟระดับเลิศล้ำจึงเดินตามหลังจางหวยอันมาต่อแถวอย่างว่าง่าย

พวกเขามากันค่อนข้างเช้า พอสี่โมงเย็นเศษจางหวยอันก็พาพวกเขามุ่งหน้ามาที่นี่ ดังนั้นต่อแถวเพียงครู่เดียวก็ถึงคิวแล้ว

คนที่ยืนอยู่หน้าสุดคือจางหวยอัน เขามองถาดอาหารพะโล้แล้วเอ่ยว่า “เถ้าแก่เจียง อาหารพะโล้พวกนี้เอามาให้ข้าอย่างละหนึ่งชุด! แล้วก็ส่วนที่เหลือข้าขอเหมาทั้งหมดด้วย”