ตอนที่ 147 ลูกเอ๋ย ทำไมแกถึงมีผมหงอกแล้วล่ะ

ตอนที่ 147 ลูกเอ๋ย ทำไมแกถึงมีผมหงอกแล้วล่ะ

รถแล่นมาถึงอพาร์ตเมนต์ชมทะเล ห้วงความคิดของซุนเหว่ยหลุนจึงดึงกลับสู่ความเป็นจริง

มองจากระยะไกล เขาสังเกตเห็นฝูงชนที่กำลังเข้าแถวรอคิว

หลังจากจอดรถไว้ข้างทางและลงจากรถ ซุนเหว่ยหลุนก็เดินตรงเข้าไปทันที

ในเมื่อท่านพ่อพูดถึงขนาดนี้แล้ว หากตนยังไม่ซื้ออีกคงฟังไม่ขึ้น

อีกอย่าง ซุนเหว่ยหลุนรู้ดีว่าสิ่งที่ท่านพ่ออยากซื้ออาจไม่ใช่ข้าวผัดเหล่าเจียง แต่คงอยากได้ความเอาใจใส่สักเสี้ยวหนึ่งมากกว่า

ตอนยังหนุ่มท่านท่องไปทั่วสารทิศ ผ่านลมผ่านฝนมาตั้งกี่ยี่สิบปี มีของอร่อยอะไรบ้างที่ไม่เคยทาน

แต่ก็ต้องยอมรับว่า......

กิจการของข้าวผัดเหล่าเจียงนี้ขายดีเป็นน้ำซับจริง ๆ

คนที่ต่อแถวอยู่อย่างน้อย ๆ ก็ต้องมีสักสี่สิบห้าสิบคน