ตอนที่ 82 ข้าวผัดเหล่าเจียง ฉันคุ้น ๆ ตาอยู่หน่อย ๆ นะ

ตอนที่ 82 ข้าวผัดเหล่าเจียง ฉันคุ้น ๆ ตาอยู่หน่อย ๆ นะ?

“เอาละ กินได้แล้วจ้า!”

พอได้รับการอนุมัติจากอาจารย์ ตัวตัวน้อยถึงค่อยหยิบไอศกรีมสตรอว์เบอร์รีเคลือบกรอบขึ้นมา

กลิ่นหอมบางเบาของช็อกโกแลตผสมผสานกับความหอมเข้มข้นของนมและกลิ่นหอมสดชื่นของผลไม้ตระกูลเบอร์รีอย่างสตรอว์เบอร์รี ชวนให้น้ำลายสออย่างยิ่ง

เด็ก ๆ กลุ่มหนึ่งพากันห้อมล้อมเข้ามา พวกเขาสนใจไอศกรีมแท่งนี้เอามากๆ

ถ้าอาจารย์ไม่ห้ามไว้ ป่านนี้คงล้อมตัวตัวพร้อมส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวขอเอาของมาแลกกันอีกแน่

“กร๊าก!”

เสียงกรอบดังฟังชัด เป็นเสียงที่ตัวตัวกัดเปลือกเคลือบจนแตก

“ซวบ...”

เป็นเสียงฟันของตัวตัวฝังลงไปในไอศกรีม