ตอนที่ 40 หยางจือกานลู่ ให้ผลสัมฤทธิ์แก่ข้าสักแก้วเถิดเถ้าแก่เจียง

ตอนที่ 40 หยางจือกานลู่ ให้ผลสัมฤทธิ์แก่ข้าสักแก้วเถิดเถ้าแก่เจียง

สำหรับการตั้งราคาหยางจือกานลู่นั้น เถ้าแก่เจียงรู้สึกว่าแก้วละ 18 หยวนไม่ได้แพงเลย

เพราะอย่างไรเสียของของตนก็ล้วนใช้วัตถุดิบคุณภาพแท้ คนที่ดื่มชาไข่มุกเป็นประจำพอจิบคำเดียวก็ลิ้มรสได้แล้ว

อีกอย่างก็ไม่ใช่การบังคับซื้อบังคับขาย คุณยินดีก็ซื้อ ไม่ยินดีก็ไม่มีใครบังคับ

“เถ้าแก่เจียง แก้วละ 18 แพงไปหน่อยหรือเปล่า พวกเรายังเป็นนักศึกษาอยู่เลย ค่าครองชีพเดิมทีก็ไม่ได้มีเยอะขนาดนั้นนะ”

“นั่นสิ ข้าวผัดหนึ่งจาน หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงหนึ่งจาน แล้วยังเพิ่มหยางจือกานลู่อีกแก้ว เกือบจะห้าสิบหยวนอยู่แล้ว”

“เงินห้าสิบหยวนพอให้พวกเราสั่งกับข้าวได้ตั้งสองอย่างในร้านอาหารแล้วนะ แพงไปหน่อยจริง ๆ 10 หยวนถึงจะสมเหตุสมผล”