เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 305 ฉลองพระองค์ไท่จื่อ ทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล
แสงตะวันรอนทอดทาบผืนน้ำ ครึ่งแม่น้ำระยิบระยับครึ่งสีแดงสด
น่ายินดีค่ำคืนวันที่สองเดือนสิบ หยาดน้ำค้างดั่งไข่มุกดวงจันทร์ดั่งคันธนู
สำหรับจูเปียวแล้ว ค่ำคืนของวันที่สองเดือนสิบนี้ คือค่ำคืนที่ดีงามที่สุดตั้งแต่ทะลุมิติมา ทะลุมิติข้ามห้วงเวลามาสิบแปดปี ในที่สุดเขาก็เติบโตจากเด็กชายคนหนึ่ง กลายเป็นชายชาตรีอย่างเต็มตัว
ก่อนจะทะลุมิติมา จูเปียวก็ไม่ใช่พวกไร้ประสบการณ์เสียหน่อย ทว่าเขากลับประเมินความสามารถทุกด้านที่กายาสมบูรณ์แบบนี้มอบให้ต่ำเกินไปเสียได้ ยิ่งไม่มีทางมีประสบการณ์ร่วมหอลงโรงกับหญิงงามล่มเมืองอย่างซู่ซีเอ๋อร์มาก่อน
ทั้งสองสิ่งส่งเสริมซึ่งกันและกัน ประสานทับซ้อนกัน... ความรู้สึกในคืนนี้ ช่างดีงามจนบรรยายไม่ถูก
จูเปียวถึงกับนึกเสียดายอยู่บ้างเล็กน้อย เหตุใดตอนนั้นถึงได้ดึงดันนัก ไม่ยอมรับตัวหรูอี้และคนอื่นๆ มาเสียตั้งแต่แรก
แน่นอนว่าจูเปียวก็แค่นึกเสียดายอยู่ “บ้างเล็กน้อย” เท่านั้น
ก่อนจะอภิเษกสมรส ไปยุ่งเกี่ยวกับสาวๆ มากจนเกินไป ย่อมไม่เป็นผลดีต่อความมั่นคงในวังหลังอย่างแน่นอน