กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 302 พบหน้าซีเอ๋อร์ครั้งแรก ชวนให้รู้สึกเวทนายิ่งนัก
“อะไรนะ? ผู้ตรวจการณ์ทดลองเรือนหอ? หรือว่าสหายเฒ่าจูจะคิดจริง ๆ ว่าเรื่องแบบนั้นข้ารู้แค่ผิวเผิน? ถึงขั้นต้องมีคนมาคอยสอนเลยงั้นรึ?”
แน่นอนว่า คำพูดนี้ไม่ได้เปล่งออกมาจากปากของจูเปียว แต่เป็นสิ่งที่เขาคิดอยู่ในใจต่างหาก
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ตรวจการณ์ทดลองเรือนหอที่จู่ ๆ ก็โผล่มานี้ ทำให้จูเปียวถึงกับจะขำก็ขำไม่ออก จะโกรธก็ไม่ลง
แต่ถ้าว่ากันตามหลักการแล้ว ตามธรรมเนียมจารีตประเพณีศักดินา “สิ่งที่ผู้ใหญ่ประทานให้ ย่อมไม่กล้าปฏิเสธ” ในเมื่อนี่คือความตั้งใจร่วมกันของจูหยวนจางและหม่าซิ่วอิงแล้ว จูเปียวก็ยากที่จะปฏิเสธจริง ๆ