เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 299 โสมเขาไพบูลย์พันปี สินค้าขึ้นชื่อคือทาสหญิงซิลลา
พูดจาไร้สาระน่า หวังจวานกล้าไม่ยอมศิโรราบงั้นหรือ?
เขาไม่เพียงแต่รู้จากรายงานลับนั้นว่ากองทัพต้าหมิงปราบแคว้นหมิงเซี่ยราบคาบเสร็จสิ้นภายในสามเดือนเท่านั้น แต่ยังเห็นชื่อที่คุ้นเคยอีกด้วย นั่นก็คือจือหม่าหลี่
ในรายงานลับนั้นมีข้อความบรรทัดนี้ระบุไว้ว่า: จือหม่าหลี่รักษาเมืองเหมียนหยาง คังเจี้ยนนำทัพต้าหมิงตีแตกได้ภายในสามวันและจับกุมตัวไว้ได้ จากการยืนยันของสายลับ ผู้ที่ถูกจับกุมตัวไว้คือตัวจือหม่าหลี่จริง ๆ
การตีเมืองเหมียนหยางแตกและจับตัวจือหม่าหลี่ได้ เรื่องนี้เป็นฝีมือของคังเจี้ยน บุตรชายคนโตของคังเม่าไฉ ในรายงานความดีความชอบของกองทัพต้าหมิง เรื่องนี้แทบไม่นับเป็นผลงานอะไรเลยด้วยซ้ำ กระทั่งคังเม่าไฉผู้ที่อยากให้ลูกชายสร้างผลงานมากที่สุด ยังคิดว่าการปราบแคว้นหมิงเซี่ยในครั้งนี้ สองพ่อลูกพวกเขาเป็นแค่การออกเดินทางไปเดินเล่นติดอาวุธเล่น ๆ เสียเปล่า ทำลายโอกาสสร้างผลงานที่จูหยวนจางมอบให้อย่างน่าเสียดาย
แต่ในสายตาของหวังจวานกษัตริย์แห่งโครยอล่ะ? นี่มันคือผลงานความดีความชอบที่ยิ่งใหญ่ประดุจฟ้าถล่มเลยเชียว!
จือหม่าหลี่คือฝันร้ายของหวังจวานมาโดยตลอด เป็นบุคคลที่หวังจวานอยากจะลงทัณฑ์แล่เนื้อเถือหนังนับพันชิ้นให้สาสมใจที่สุด แต่ไม่ว่าจะพยายามทุ่มเทความยากลำบากสักแค่ไหนก็ไม่เคยทำสำเร็จสักที!