ตอนที่ 297 ทิเบตตื่นตระหนก ส่งคนมาร่วมยินดีงานอภิเษก

ตอนที่ 297 ทิเบตตื่นตระหนก ส่งคนมาร่วมยินดีงานอภิเษก

ในเวลาเดียวกันนั้น ที่อุซัง (ทิเบต) ปาโมจู ณ วัดตานซ่าถี

อย่าได้ดูถูกวัดแห่งนี้เป็นอันขาด แท้จริงแล้วทิเบตปกครองโดยหลอมรวมอำนาจทางศาสนาและการเมืองเข้าไว้ด้วยกัน วัดตานซ่าถีจึงเปรียบเสมือนศูนย์กลางการปกครองของทิเบต (ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของทิเบตและชิงไห่)

เอาเถอะ อันที่จริงวัดตานซ่าถีเพิ่งจะมาเป็นศูนย์กลางการปกครองของทิเบตได้ไม่นานเท่าไรนัก

ราชสำนักหยวนเริ่มควบคุมดินแดนทิเบตทั้งหมดมาตั้งแต่สมัยกุบไลหัน โดยแบ่งดินแดนเหล่านี้ออกเป็นสิบสามนายหมื่น และพื้นที่ปาโมจูคือหนึ่งในสิบสามนายหมื่นนั้น

แต่ว่าเมื่อเจ็ดสิบปีก่อน มีวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ทัดเทียมซองเซนกัมโปถือกำเนิดขึ้นในดินแดนปาโมจูของทิเบต นามของเขาคือจางชวีเจียนจ้าน

ผ่านพ้นการต่อสู้ฝ่าฟันอันยากลำบากมาตลอดชีวิต ในที่สุดจางชวีเจียนจ้านก็สามารถยึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของทิเบตได้เมื่อสิบสองปีก่อน พร้อมกับสถาปนาตนเองขึ้นเป็น “ดิสิ” (ผู้นำสูงสุด) ของทิเบตทั้งปวง ราชสำนักต้าหยวนจำใจต้องกลั้นใจแต่งตั้งให้เขาดำรงตำแหน่งต้าซือถู และ “ราชาแห่งธรรมมหากายาวัชระ” เป็นการยอมรับอำนาจการปกครองทิเบตของเขาอย่างเป็นทางการ ไม่เพียงเท่านั้น ยังมอบสมญานามว่า “กั๋วซือผู้ประทานอภิเษก” ให้เขาอีกด้วย