กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 276 วันเวลาวัยเยาว์ เพิ่งได้ยินเรื่องราวของเถียนซิง
จูหยวนจางเล่าว่า “ท่านลุงเถียนของลูกแซ่เถียนชื่อเถียนซิง แต่ก่อนพ่อคอยเรียกเขาว่าพี่ใหญ่เถียน ลูกก็ต้องเรียกว่าท่านลุงตามด้วยเป็นธรรมดา ช่วงเวลานั้นนะ พ่อออกจากวัดมาเดินขอทาน ขอทานอยู่ตั้งหนึ่งปี อดมื้อกินมื้อจนผอมโซหนังหุ้มกระดูก ยิ่งไปกว่านั้นเคราะห์ซ้ำกรรมซัด ดันติดโรคระบาดเข้าให้อีก ทั้งหิวทั้งป่วย ร่างกายของพ่อตอนนั้นไม่มีแรงเหลือเลยสักนิด นอนรอความตายอยู่ในอารามร้างแห่งหนึ่ง”
จูเปียวถามขึ้นว่า “ช่วงเวลานั้น ท่านลุงเถียนก็มาพอดีหรือครับ?”
“ถูกต้อง พ่อยังจำได้แม่น วันนั้นฝนตกหนักมาก ท่านลุงเถียนของลูกสวมชุดดำ สวมงอบปีกกว้าง แบกเสือโคร่งตัวหนึ่งเดินเข้ามาหลบฝนในอารามร้าง”