ตอนที่ 228 ต้าหยวนไม่ล่มสลาย คงไร้ซึ่งฟ้าดินแล้ว

ตอนที่ 228 ต้าหยวนไม่ล่มสลาย คงไร้ซึ่งฟ้าดินแล้ว

“ฝ่าบาททรงกริ้วแล้ว! ฝ่าบาททรงกริ้วแล้วพ่ะย่ะค่ะ!” จ้าวไป๋หยานปูฮัวเห็นท่าไม่ดี รีบวิ่งเข้าไปขวางหน้าไท่จื่อกับฮองเฮาไว้ แล้วทูลว่า “ต่อให้ไท่จื่อกับฮองเฮาจะทรงทำความผิดจริง ฝ่าบาททรงลงทัณฑ์แต่น้อยก็พอแล้วพ่ะย่ะค่ะ! หากยังตีต่อไป เดี๋ยวได้มีคนตายกันพอดี! ขอฝ่าบาททรงเมตตา ขอฝ่าบาททรงเมตตาด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”

ฮู่ ๆ~~

จักรพรรดิหยวนซุ่นตี้เองก็ทรงตีจนเหนื่อยหอบ ทรงพ่นลมหายใจแรงๆ แล้วตรัสว่า “มีคนตายก็ให้มันตายไปสิ! ไม่ตีพวกมันให้ตาย เราไม่มีวันหายแค้นแน่!”

“แต่ว่า ต่อให้ฝ่าบาทจะทรงตีฮองเฮาและไท่จื่อจนตาย ก็ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ!” จ้าวไป๋หยานปูฮัวทูลว่า “สถานการณ์ตอนนี้ ขอให้ฝ่าบาททรงยึดถือเอาความมั่นคงของบ้านเมืองเป็นสำคัญ แล้วทรงเจรจาสงบศึกกับอ๋องแห่งเหอหนานเถอะพ่ะย่ะค่ะ!”