กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 209 ฆ่าคนต้องฆ่าใจ ให้อับอายไปชั่วกาลนาน
“ไป! ไป! ไป!”
“เร็วเข้า! อย่ามัวแต่ชักช้าอืดอาดอยู่เลย!”
“คุกเข่า! ลงไปคุกเข่า!”
...
ท่ามกลางเสียงตะโกนด่าทอ ผู้คนกว่าสามร้อยชีวิตถูกมัดมือไขว้หลังด้วยเชือกเส้นโต ถูกผลักไสไล่ส่งมาเบื้องหน้าของจูเปียว แล้วทรุดตัวคุกเข่าลงกับพื้น
ท่ามกลางคนเหล่านั้น มีทั้งนางฉินผู้เป็นภรรยาของหวังเซวียน มีบุตรชายทั้งสามคนของเขาอย่างหวังเหริน หวังซิ่น และหวังทง มีหลานชายและหลานสาวของหวังเซวียน มีลูกสะใภ้ มีลุงและอา มีหลานชายและหลานสาวฝั่งพี่น้อง ตลอดจนญาติผู้พี่ ญาติผู้น้อง หลานฝั่งพี่น้องสาว และคนในตระกูลของหวังเซวียนอีกด้วย!
พูดง่ายๆ ก็คือ บรรดาครอบครัวและญาติมิตรของตระกูลหวังที่หวังซิ่นสามพี่น้องเคยคุ้มกันให้เดินทางไปยังเมืองจู๋และเมืองมี่ ต่างก็มารวมกันอยู่ที่นี่ทั้งหมดแล้ว!
หากจะนิยามว่าตระกูลหวังคือใคร คนเหล่านี้ก็คือทุกคนในตระกูลหวังนั่นเอง!
และในตอนนี้ พวกเขากลับกลายเป็นเชลยศึกในกำมือของจูเปียวไปเสียแล้ว!