กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 174 เซ่นไหว้บรรพบุรุษตั้งสัตยาบัน นิทานย้ายภูเขา
“ตามสบายเถอะ!”
สำหรับจูเปียวแล้ว พวกขุนนางอย่างสู้หยิ่งอี้เจ้าเมืองห่าวโจวและคนอื่นๆ ไม่ได้มีความสำคัญอะไร แต่กับเหล่าญาติสนิทมิตรสหายเหล่านี้ จูเปียวไม่คิดจะถือตัวว่าเป็นซื่อจื่อเลยสักนิด
อันที่จริง จูหยวนจางได้กำชับไว้ล่วงหน้าแล้วว่า เมื่ออยู่ต่อหน้าชาวบ้านให้พูดเรื่องศักดิ์ศรีฐานะให้น้อย พูดเรื่องไมตรีจิตความเป็นคนบ้านเดียวกันให้มาก ประการแรก ต่อให้เป็นถึงองค์จักรพรรดิก็ยังต้องทำดีกับเพื่อนบ้านและญาติมิตร นี่คือคุณธรรมที่ผู้คนยกย่อง ประการที่สองคือ ถ้าอยากฟังความจริงจากปากชาวบ้าน ก็อย่าไปวางท่าทำฟอร์ม
ดังนั้น จูเปียวจึงรีบกระโดดลงจากหลังม้า อนุญาตให้คนร้อยกว่าชีวิตลุกขึ้นได้ตามสบาย แถมยังให้หลิวอิงกับเฉาซิ่วช่วยแนะนำตัวตนของชาวบ้านแต่ละคนให้เขารู้จักด้วย
จูเปียวทักทายทำความรู้จักกับชาวบ้านทีละคน