เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 167 แผ่นดินงดงามดั่งภาพวาด ยุคนี้มีเหล่าผู้กล้ามากเพียงใด
จูเปียวเอ่ยขึ้นว่า “แน่นอน ในเมื่อตอนนั้นหม่าหยวนตั้งใจสร้าง ‘ภูเขาข้าว’ ขึ้นมาเพื่อใช้ประโยชน์ทางทหารเป็นหลัก ตอนนี้โต๊ะทรายนี่ก็น่าจะใช้ประโยชน์ทางทหารได้เหมือนกันสิพ่ะย่ะค่ะ”
“ภูเขาข้าวของหม่าหยวนนั่นเทียบกับอะไรได้เล่า?” จูหยวนจางพูดอย่างไม่ไยดีว่า “แผนที่ของพวกเราในตอนนี้ยังเป็นแค่ภาพร่างธรรมดา ๆ เลย นับประสาอะไรกับแผนที่ในยุคราชวงศ์ฮั่นล่ะ? พ่อเดาว่าตอนที่หม่าหยวนกองภูเขาข้าวและกองข้าวเปลือกพวกนั้นขึ้นมา ก็คงแค่วาดภาพคร่าว ๆ เท่านั้นแหละ ที่ฮั่นกวงอู่ตี้สามารถทำความเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว ก็เพราะเจ้าตัวมีความเชี่ยวชาญด้านการทหารเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แค่สะกิดนิดเดียวก็เข้าใจได้ทันที ส่วนคนอื่น ๆ ต่อให้ได้เห็นภูเขาข้าวและกองข้าวเปลือกของหม่าหยวนเข้า ก็คงยังมึนงงไม่รู้เรื่องอยู่ดีนั่นแหละ แต่ว่านะ ถ้าสร้างโต๊ะทรายขึ้นมาตามวิธีของเปียวเอ๋อร์ลูกพ่อล่ะก็……”