กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 147 เข้าเมืองเกลี้ยกล่อม จุดจบวีรบุรุษ
ฉางอวี้ชุนพูดไม่ผิด การสวามิภักดิ์ต่อราชวงศ์หยวนคือจุดเปลี่ยนที่ทำให้จางซื่อเฉิงจากรุ่งเรืองสู่ความเสื่อมถอย ต่อให้ตัดเรื่องคุณธรรมในการต่อต้านหยวนออกไป นั่นก็หมายความว่าจางซื่อเฉิงถูกความสุขสบายมัวเมาจนจิตใจฝ่อลง ยอมประนีประนอมแลกกับความสงบสุขตรงหน้า
ยอมประนีประนอมครั้งแรก ก็จะมีครั้งที่สอง
มีครั้งที่สอง ก็ย่อมมีครั้งที่สาม
……
ผ่านการประนีประนอมมานับครั้งไม่ถ้วน วันนี้ต่อให้จางซื่อเฉิงไม่อยากประนีประนอมต่อ ก็ยากที่จะปลุกเร้าความฮึกเหิมขึ้นมาได้ทันท่วงที เหล่าคนสนิทข้างกายเขาต่างก็เป็นพวกที่อยากประนีประนอมไปพร้อมกับเขา ลุ่มหลงอยู่ในความสุขสบายกันทั้งสิ้น
แน่นอนว่า ไม่ว่าจะในสายตาของจูหยวนจางหรือจูเปียว ต่อให้ทำผิดสักกี่ครั้ง จางซื่อเฉิงก็ยังถือว่ามีคุณงามความดีอยู่บ้าง
ตอนแรกเริ่มนั้น เผิงอิ๋งอี้ ผู้นำที่แท้จริงแห่งอาณาจักรเทียนหวานเสียชีวิต เมืองหลวงอย่างอำเภอฉีสุ่ยถูกตีแตก สวีโซ่วฮุยได้แต่พาเศษเสี้ยวทหารหนีหลบซ่อนเข้าป่าเขา จนสภาพเป็นเพียงชื่อเปล่า ๆ
หลิวฝูทงแห่งฮั่นซ่งถูกกองกำลังหลี่ซือฉีแห่งต้าหยวนลอบโจมตี เสียหายอย่างหนักจนต้องถอยรอดไปตั้งมั่นที่ป๋อโจว