ตอนที่ 111 มีความพิเศษแต่กำเนิด อาวุธเด็ดล่อเด็ก

ตอนที่ 111 มีความพิเศษแต่กำเนิด อาวุธเด็ดล่อเด็ก

“ยูนเอ๋อร์อย่าดื้อสิ! เขาไม่ใช่พี่ชายเสียหน่อย แต่เป็นซื่อจื่อต่างหาก! เร็วเข้า ทักทายซื่อจื่อสิลูก!” เซี่ยซื่อพูดปลอบสวีเมี่ยวอวิ๋นพลางถอยหลังไปหนึ่งก้าว

จากนั้นนางก็หันมาส่งยิ้มเจื่อนให้จูเปียวแล้วเอ่ยว่า “ขอซื่อจื่อโปรดอภัยด้วยเจ้าค่ะ ปกติยูนเอ๋อร์เป็นคนตื่นคนเสียจริง มีแค่หม่อมฉันกับแม่นมสองคนที่อุ้มได้ แม้แต่ท่านพ่อของนางยังอุ้มไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นอะไร พอเจอหน้าซื่อจื่อเข้าหน่อยถึงได้ดีใจออกนอกหน้าขนาดนี้”

แต่สวีเมี่ยวอวิ๋นไหนเลยจะสนใจเรื่องซื่อจื่อซื่อจ๋อะไรกัน นางดิ้นไปดิ้นมาอยู่ในอ้อมอกของเซี่ยซื่อราวกับหนอนไหมตัวน้อย พร้อมกับส่งเสียงร้องว่า “ไม่เอา! ไม่เอา! จะให้อุ้ม! พี่ชายอุ้ม! ข้าจะให้พี่ชายอุ้ม!”

“ลูกสาวยังเด็กไร้เดียงสา ทำให้ซื่อจื่อต้องขายหน้าแล้ว” บนใบหน้าของสวีต๋าเผยแววตะลึงงันออกมาเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าคำพูดของเซี่ยซื่อเป็นเรื่องจริง