เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 102 สยบจางติ้งเปียน ยกทัพกลับอิ้งเทียน
“ซื่อจื่อพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรกัน?” จางติ้งเปียนยังคงพยายามรักษาอาการสงบไว้ แล้วพูดว่า “ข้าถึงขั้นยอมรับโทษตอนได้ ไฉนเลยจะไม่เรียกว่ามีความอ่อนน้อมเพียงพออีกเล่า?”
แต่จูเปียวกลับส่ายหน้าเบา ๆ แล้วพูดว่า “ไม่ต้องมาแก้ตัวหรอก ในเมื่อข้ากล้าพูดแบบนี้ ก็แปลว่ามีความมั่นใจมากพอ”
“ซื่อจื่อมั่นใจเกินไปหน่อยหรือเปล่า?”
“ทำไมล่ะ? หรือว่าท่านใต้เท้าจางต้องการให้ข้าหาหลักฐานมายืนยันให้แน่ชัดกันเล่า? ความจริงเรื่องนี้ก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย มา ให้ข้าลองเดาดูสักหน่อยดีกว่า คนอย่างท่านเป็นถึงวีรบุรุษผู้กล้า ยอมทนซุ่มเงียบเอาตัวรอด ย่อมไม่ใช่เพื่อตัวเองอย่างแน่นอน ส่วนจางปี้เซียนทรยศเฉินฮั่นไปแล้ว ก็ยิ่งไม่ใช่เพื่อเขาเข้าไปใหญ่ เมื่อตัดคนเหล่านี้ออกไป ก็เหลือแค่เฉินโหย่วเลี่ยงเพียงคนเดียวแล้ว ท่านเชื่อไหมล่ะว่าขอแค่ข้าสั่งให้คนไปสืบสวน ก็ย่อมต้องมีเบาะแสหลุดรอดออกมาจนได้แน่ ๆ แต่ว่า ถึงตอนนั้นล่ะก็...”