เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 60 เรือรบประจัญบาน ปลอกมีดหลุดเผยคม
“ช่างกำแหงนักเส้าหรง! ช่างบังอาจนักจูหยวนจาง! ความอัปยศอดสูถึงเพียงนี้ วันนี้เรา... ต้องเอาคืนให้สาสม!”
ความพ่ายแพ้ในศึกแรก ไม่เพียงแต่สูญเสียเรือรบไปเกือบหนึ่งในสิบ แต่ยังมีเรือรบยักษ์ถูกจับกุมไปอีกหนึ่งลำ ในเวลานี้เฉินโหย่วเลี่ยงโกรธเกรี้ยวจนขีดสุดเสียแล้ว
เมื่อความโกรธพุ่งทะลุขีดสุด ก็คือความเยือกเย็น
ความเยือกเย็นที่ถูกรีดเร้นออกมาเพื่อรอวันชำระแค้น!
เฉินโหย่วเลี่ยงหันไปมองจางติ้งเปียนที่อยู่ด้านข้าง แล้วเอ่ยเสียงทุ้มหนักว่า “พี่ใหญ่ ท่านจะแก้แค้นล้างอายให้น้องสามใช่หรือไม่?”
“แน่นอนอยู่แล้ว!”
จางติ้งเปียนผึ่งอกกว้าง แล้วเอ่ยว่า “น้องสาม วันนั้นพวกเราเคยโขกหัวคำนับดินฟ้าสาบานร่วมเป็นพี่น้องกันนะ! ต่อให้เรื่องนี้จะใหญ่โตปานใด พี่ใหญ่คนนี้ก็จะแบกรับไว้ให้เจ้าเอง!”
ขนาดฉินฮุ่ยยังมีเพื่อนสนิทตั้งสามคน นับประสาอะไรกับเฉินโหย่วเลี่ยงเล่า?
ถึงแม้ว่าเฉินโหย่วเลี่ยงจะไร้สัจจะและมีนิสัยใจคอแย่มาก แต่เขากลับสนิทชิดเชื้อกับพี่น้องร่วมสาบานที่ยอมตายแทนกันได้ถึงสองคน คนแรกคือไท่เว่ยแห่งต้าเฉินจางติ้งเปียน คนที่สองคืออัครเสนาบดีแห่งต้าเฉินจางปี้เซียน เมื่อพูดถึงความผูกพันระหว่างพี่น้อง ทั้งสามคนนี้แทบไม่ด้อยไปกว่าสามพี่น้องเล่าปี่ กวนอู และเตียวหุยแห่งยุคสามก๊กเลย