เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 52 สถานการณ์วิกฤต ใครจะเป็นผู้กุมชะตากรรม
ผ่านไปหนึ่งเค่อ
“ยะ… ยังทำแบบนี้ได้ด้วยรึ?”
ท้องพระโรงสำนักจงซูซึ่งเป็นสถานที่ปรึกษาหารือเรื่องการทหารและการเมืองของราชสำนักแคว้นอู๋ จูเปียวเคยมาเยือนไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว
ทว่าเขาคาดไม่ถึงเลยว่า ด้านหลังฉากกั้นตรงที่นั่งของจูหยวนจางจะมีทางลับสายหนึ่ง ทอดตัวไปสู่ห้องเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้กับห้องหนังสือในจวนอู๋กั๋วกง
จูเปียวกับจูหยวนจางเดินออกจากห้องเล็ก ๆ นั้นผ่านทางลับ จนมาโผล่อยู่ที่ด้านหลังบัลลังก์ในท้องพระโรงสำนักจงซูพอดิบพอดี เห็นแต่ข้าราชการชายวัยกลางคนสามคนเตรียมพู่กัน หมึก กระดาษ และแท่นฝนหมึกเอาไว้พร้อมสรรพ กำลังยืนรอจดบันทึกอยู่หลังบัลลังก์
“หยางหยวนก่าว, โหวหยวนซ่าน, ร่วนหงเต้า ถวายบังคมซ่างเว่ย ถวายบังคมซื่อจื่อพ่ะย่ะค่ะ!”
“ตามสบาย”
จูเปียวมีสีหน้าประหลาดพิกลเต็มที เขาหันไปมองจูหยวนจางแล้วเอ่ยถามว่า “คนพวกนี้อยู่ที่ข้างหลังนี่… แอบฟังอยู่ตลอดเลยอย่างนั้นรึ?”
จูหยวนจางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่ยี่หระว่า “ท้องพระโรงสำนักจงซูเป็นสถานที่ประชุมหารือราชการบ้านเมืองอันทรงเกียรติ ข้าแค่หาคนมาคอยบันทึกเรื่องราว จะเรียกว่าแอบฟังได้อย่างไรกันเล่า?”