กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 41 วิธีแก้ที่รากเหง้า จูหยวนจางผู้หน้ากลัว
จูเปียวพูดว่า “ที่จริงแล้ว ปัญหาข้อที่สองกับวิธีแก้ที่รากเหง้าของปัญหาข้อที่สามนั้น เป็นวิธีเดียวกัน สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ พวกเราต้องทำให้กระจ่างเสียก่อนว่า ในแผ่นดินมีที่ดินอยู่ทั้งหมดเท่าไร และที่ดินเหล่านี้ตกอยู่ในมือของใครกันแน่ ขอแค่แก้ปัญหานี้ได้ วิธีแก้ที่ปลายเหตุทั้งหลายก็สามารถตัดทิ้งไปได้เลย”
นั่นสินะ
ท้ายที่สุดแล้ว ราชสำนักก็ใช้เงินภาษีมาเลี้ยงดูกองทหาร หรือว่าทหารเว่ยสั่วส่งมอบเสบียงข้าวปลาอาหาร ส่วนราษฎรธรรมดาไม่ได้ส่งมอบกันเล่า?
ในบันทึกประวัติศาสตร์ สาเหตุที่จูหยวนจางดึงดันจะใช้ระบบเว่ยสั่วมาเลี้ยงกองทหาร ก็ไม่พ้นเพราะการที่ราชสำนักควบคุมที่ดินและทหารของเว่ยสั่วได้นั้น มีมากกว่าฝั่งราษฎรธรรมดาอยู่มากโข
จูหยวนจางยิ้มขื่นแล้วพูดว่า “ทำให้ที่ดินทั่วแผ่นดินกระจ่างชัดว่าอยู่ในมือของใครอย่างนั้นรึ? ดูเหมือนว่าตั้งแต่โบราณกาลมา ยังไม่เคยมีใครทำสำเร็จมาก่อนเลยนะ”
จูเปียวพูดอย่างหนักแน่นว่า “แต่ว่าลูกมีวิธีครับ!”
“วิธีอะไรล่ะ?”
“เอ่อ…” จูเปียวอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะพูดก็หยุดกลั้นไว้