ตอนที่ 38 หม้อไฟส่งกลิ่นหอม

ตอนที่ 38 หม้อไฟส่งกลิ่นหอม

จูหยวนจางชะงักไปครู่หนึ่ง เอ่ยขึ้นว่า “เจ้าหมายถึง... เปียวเอ๋อร์งั้นรึ?”

สวีต๋าเอ่ยว่า “ไม่ใช่เขาแล้วจะเป็นใครได้เล่า? พูดกันตามจริงแล้ว ในปัญหาเรื่องที่ดินทั้งหมด เรื่องที่น่าปวดหัวที่สุดอย่างที่ดินแบ่งปัน ก็เป็นฝีมือของซื่อจื่อที่ก่อเรื่องขึ้นมาไม่ใช่หรือ มีคำกล่าวไว้ไม่ใช่หรือว่า คนผูกย่อมต้องเป็นคนแก้ เรื่องที่ดินพวกนี้ ท่านซ่างเว่ยลองถามความเห็นของซื่อจื่อดูดีไหมล่ะ?”

ฉางอวี้ชุนก็รีบพูดคล้อยตามว่า “ปัญหาที่ท่านซ่างเว่ยกำลังเจออยู่ตอนนี้ ถ้าหากว่าใช้การอ้างอิงคัมภีร์โบราณแล้วแก้ได้ พวกบัณฑิตทรงคุณวุฒิพวกนั้นคงแก้ไขกันไปนานแล้วล่ะ ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการบุกเบิกเส้นทางใหม่ขึ้นมาต่างหาก บัณฑิตซ่งคนนั้นไม่ได้พูดไว้หรอกหรือว่า ซื่อจื่อมี ‘พรสวรรค์ระดับกึ่งปราชญ์’ การสร้างสรรค์สิ่งที่คนโบราณไม่เคยทำมาก่อน แบบนี้จะไม่ใช่หน้าที่ของนักปราชญ์หรอกหรือ?”

“ไอ้หนูนั่นปีนี้เพิ่งจะอายุเท่าไหร่กันเชียว? จะแก้ปัญหาที่ยุ่งยากขนาดนี้ได้ยังไงกัน? ไม่เข้าท่า! ไม่เข้าท่าเอาเสียเลย!”

จูหยวนจางส่ายหัวปฏิเสธติดต่อกันหลายที ปากก็บอกว่าไม่เข้าท่า แต่ในใจกลับรู้สึกคล้อยตามอยู่ไม่น้อย