กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 36 คืนนี้ติดปีกบิน พยัคฆ์ป่วยเหยาต๋วงเซี่ยว
“ข้าน้อยถวายบังคมซื่อจื่อพ่ะย่ะค่ะ!”
ตุบ!
คราวนี้ต่อให้เป็นหลวงจีนจี๋ซ่านก็ไม่อาจแสร้งทำเป็นเสือกระดาษได้อีกต่อไป หลวงจีนจี๋ซ่านกับเหยาต๋วงเซี่ยวพากันคุกเข่าลงตรงหน้าจูเปียวอย่างว่านอนสอนง่าย
เหตุผลมันง่ายแสนง่าย ถึงแม้ฝีมือยุทธ์ของทั้งสองคนจะถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว แต่ต่อให้เก่งกาจสักแค่ไหน จะเอาอะไรไปต่อกรกับอำนาจรัฐได้เล่า? ในเมื่อจูเปียวเลือกที่จะย้อนกลับมาอีกรอบ นั่นย่อมแสดงว่าเกิดความเคลือบแคลงสงสัยในตัวพวกเขาแล้ว และใครจะรู้ว่าจูเปียวพากองกำลังองครักษ์ติดตามมามากแค่ไหนกัน? ขืนใช้กำลังขัดขืนในตอนนี้ก็รังแต่จะหาเรื่องตายชัด ๆ มีแต่ต้องรีบอ้อนวอนขอชีวิตอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว ถึงจะมีหนทางรอดชีวิตหลงเหลืออยู่บ้าง
ตอนนี้จูเปียวถึงค่อยเก็บกระบี่เข้าฝักด้วยท่าทีสบาย ๆ แล้วหมุนกายเดินไปปิดประตูพระอุโบสถใหญ่ให้สนิทเรียบร้อย
จากนั้นเขาก็ลากเก้าอี้มานั่งลงแล้วเอ่ยว่า “พวกเจ้าคุกเข่าขยับเข้ามาใกล้ ๆ นี่สิ”
“รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ”