กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 32 พังครืนดั่งกิ่งไม้แห้ง ไร้ผู้ต้านทานทั่วหล้า
“อืม? ไม่ใช่แล้ว!”
ฟู่โหย่วเต๋อถึงอย่างไรก็เป็นแม่ทัพชื่อดังระดับโลก พอเห็นกองทหารม้าฝ่ายอู๋พุ่งตรงเข้ามาประหนึ่งกำแพงเหล็ก สัญชาตญาณก็บอกได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล!
ทำไมกันล่ะ?
ทำไมรูปแบบการบุกของกองทหารม้าติ่งหยวนถึงได้ประหลาดพิกลเช่นนี้?
ตามหลักการแล้ว เวลาที่ทหารม้าพุ่งเข้าชาร์จ ไม่ใช่ว่าควรจะรักษาแนวรบให้หลวมเข้าไว้หรอกหรือ? ทำแบบนั้นถึงจะสะดวกให้เหล่าอัศวินโยกย้ายหลบหลีกในสนามรบ เพื่อจะได้งัดเอาทักษะการขี่ม้าและวิทยายุทธ์ชั้นยอดที่ฝึกฝนมานานนับสิบปีออกมาใช้อย่างเต็มที่ แถมยังช่วยให้แม่ทัพนายกองทั้งหลายสามารถสั่งการได้อย่างคล่องตัวอีกด้วย
แล้วกองทหารม้าติ่งหยวนตอนนี้กำลังทำบ้าอะไรกันอยู่?
ทำไมรูปขบวนทหารม้าถึงได้อัดแน่นกันขนาดนี้ พวกเขาคิดจะทำอะไรกันแน่ หลานอวี้แม่ทัพหลักของพวกมันเพี้ยนไปแล้วหรือไงถึงได้ทำเรื่องโง่เขลาแบบนี้?
ข้างในนี้ จะต้องมีเล่ห์กลอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ!
ฟู่โหย่วเต๋อใจกระตุกวาบ รีบดึงบังเหียนเบาๆ แล้วจงใจชะลอความเร็วลง