ตอนที่ 10 เรียนรู้บุ๋นบู๊ ประเดิมฝีมือ

ตอนที่ 10 เรียนรู้บุ๋นบู๊ ประเดิมฝีมือ

พอถึงตอนที่จูเปียวอายุสามขวบกับอีกสี่เดือน ชีวิตวัยเด็กที่ได้ออดอ้อนทำตัวน่ารักและไร้กังวลของเขาก็สิ้นสุดลง

วันนี้ จูหยวนจางส่งคนมาตามให้จูเปียวไปพบที่ห้องหนังสือ

ภายในห้องหนังสือ นอกจากจูหยวนจางแล้ว ยังมีชายอายุราวห้าสิบกว่าปีสวมชุดบัณฑิตสีเขียวอ่อน หน้าตาผอมตอบและดูสุภาพเรียบร้อยนั่งอยู่ด้วย

“ลูกขอคารวะท่านพ่อขอรับ!” จูเปียวทำความเคารพอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

“ตามสบาย”

'ลูกของข้านี่ แค่สามขวบก็รู้ความขนาดนี้แล้ว ลูกบ้านอื่นจะมีใครทำได้บ้าง? เด็กส่วนใหญ่อายุสามขวบยังฉี่รดที่นอนเล่นโคลนกันอยู่เลยมั้ง?'

แววตาภาคภูมิใจของจูหยวนจางฉายวาบขึ้นมาครู่หนึ่ง ก่อนจะปรับสีหน้าให้เคร่งขรึมแล้วพูดขึ้น “เปียวเอ๋อร์ เจ้าดูนี่สิ นี่คือท่านซ่งเหลียน อาจารย์ซ่ง ผู้ทรงคุณวุฒิระดับแถวหน้าของพวกเราดินแดนเจียงหนานเชียวนะ เปียวเอ๋อร์ รีบไปคารวะท่านอาจารย์ซ่งเร็วเข้า!”